اگر مـاهی قلبـم بر خـلاف جريـان رود توست .

مرا ببخش اگر شادابم و جسور

اگر بی عقلم و عاشق ...

مي توانستي ببيني كه دنياي من چگونه سرشار از مسئوليتهاست

و عجيب آن كه اغلب به تو مي انديشم .

مي ديدي كه چه شادي به من ارزاني داشته اي .

مي ديدي تا كجا شادمانم كه مي توانم لبخند بزنم ,

بخندم , سر خوش باشم و آزاد چون كودكان .

اين همه را از تو دارم .

نامت چه بود؟ آدم

فرزندِ كي ؟ من را نیست نه مادری و نه پدری بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد؟ بهشت پاک

اینک محل سکونت؟ زمین خاک

آن چیست بر گُرده نهادی؟امانت است.

قدت؟ روزی چنان بلند که همسایه خدا ، اینک به قدر سایه بختم بروی خاک

اعضای خانواده؟ حوای خوب و پاک، قابیل وحشتناک،هابیل زیر خاک

روز تولدت؟در جمعه ای ،به گمانم روز عشق

رنگت؟ اینک فقط سیاه ز شرم چنان گناه

وزنت؟نه آنچنان سبک که پَرم در هوای دوست نه آنچنان سنگین که نشینم به این زمین

جنست؟ نیمی مرا زخاک نیمی دگر خدا

شغلت؟ در کار کشت امید بروی خاک

شاکی تو؟ خدا

نام وکیل؟ آن هم فقط خدا

جرمت؟ یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین؟ همین و بس

حکمت؟ تبعید در زمین

همدمت در گناه ؟ حوای آشنا

ترسیده ای؟ کمی

زچه؟ که شوم من اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده است؟ بلی

چه کس؟ گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟ دیگر گِله نه ولی...

ولی که چه؟حکمی چنین آن هم به یک گناه؟!!!!

دلتنگ گشته ای؟ زیاد

برای که؟ تنها فقط خدا

آورده ای سند؟ بلی

چه؟دو قطره اشک

داری تو ضامنی؟ بلی

چه کس؟ تنها کس خدا

در آخرین دفاع؟ می خوانمش چنان که اجابت کند دعا

به امید آن که روزی که دعاهامان مورد قبول حق تعالی واقع شود

 آرزو هايت را يادداشت کن

                                 خداوندآن ها را فراموش نمي کند

                                      اما ؛ تو از خاطرت مي رود

                                       آن چه امروز داري ..........

                                      خواسته ديروزت بوده است !! 

• 
  قصه اينجوري شروع شد.. من وچشمات و ترانه
  تو رو خواستن تا هميشه..... گريه و اشک شبانه
  تو مي دوني تا هميشه..... من به ياد تو مي مونم
  هرچي که ترانه دارم ..واسه ي چشات مي خونم
  واسه داشتن دستات.... لحظه هام پر از بهونه اس
  ديدن صورت ماهت....... ...يه خيال عاشقانه اس
  بي تو من هيچي ندارم.. پيش چشمات کم مي يارم
  اگه تو بخواي مي ميرم جون به دستات مي سپارم
  لحظه ها مو با حضورت ..عاشق وترانه خون کن
  با نگاه پاک و معصوم........ دل سردمونشون کن
  تو مثه اب و نفس باش.... واسه اين عاشق مجنون
  رو تن اين خاک تشنه........ تو ببار هميشه بارون
  

بعضی وقتا دلم برای گذشته ها تنگ می شه دلم می خواد برای یه بارم که شده برگردم به عقب

به روزهایی که دیگه امکان نداره عینشون بیاد

شاید روزهایی که در انتظار اومدن هستن از گذشته های نه چندان دور شیرین تر و بهتر باشن

اما این ناخواسته است دل آدم برای روزهایی که رفتن و دیگه نیستن تنگ می شه

خاطراتشون آدم و هوایی می کنه به اینکه ای کاش می شد دوباره اون روزا تکرار بشه

تو از اين چشم من اكنون، غزل مهر بخوان...

حسادت مي کنم

به رنگ ديوار وقتي اتفاقي سايش بدنت به پوستش را احساس مي کند.

حسادت مي کنم

به آفتاب وقتي با نوازش آرام پوستت به تو گرمي مي بخشد.

حسادت مي کنم

به برگ گياه وقتي در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجانزده مي کند و بي تاب و چرخان.

حسادت مي کنم

به پدرت وقتي در زير نور گرم به او لبخند مي زني.

و به مادرت هم

وقتي چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند مي زند.

و به فرش

که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه مي دارد و به سادگي هم پس نمي دهد.

و به اتاقت

که لذت بودن با تو را هميشه مي چشد.

و به آينه ات

که هر روز گرمي نگاهت را حس مي کند.

و به کوچه ات

درختهاي باغچه

چشمهايت

و به خودت

به خدايت

و به اين قلم که از تو گفت...